|
|
|
Wszystkie Oddziały Muzeum Narodowego prezentują również wystawy czasowe. Wydawane są do nich ilustrowane katalogi z komentarzem kuratora, często wzbogacone esejami dotyczącymi zjawiska artystycznego właśnie prezentowanego. Podczas trwania wystaw czasowych odwiedzający Muzeum mogą skorzystać także z dodatkowych programów edukacyjnych (warsztaty, lekcje i gry muzealne, prelekcje, wykłady) dla dzieci i młodzieży. Udział w nich daje możliwość bliższego kontaktu z Muzeum i jego zbiorami.
|
Wystawa Transalpinum, 21.12. 2004 - 20.02. 2005
|
Pani scenograf. Jadwiga Pożakowska na scenach polskich
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Galeria Teatralna MNG - Pałac Opatów
ul. Cystersów 18, 80-330 Gdańsk-Oliwa |
Godziny otwarcia
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
|
Zaprasza na wystawę pt.: "Pani scenograf. Jadwiga Pożakowska na scenach polskich"
Monograficzna wystawa twórczości znakomitej gdańskiej Artystki, Jadwigi Pożakowskiej
Galeria Teatralna MNG – Pałac Opatów w Oliwie 28 kwietnia – 13 czerwca 2010.
 Jadwiga Pożakowska urodziła się w Krakowie 13 XI 1928 roku, zmarła w Gdańsku 11 VIII 2006. Ukończyła Wydział Architektury Wnętrz i Scenografię na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Była studentką znakomitych scenografów: Karola Frycza, Andrzeja Stopki, Tadeusza Kantora. Pracę zawodową rozpoczęła w Teatrze Ziemi Opolskiej (jednocześnie z Józefem Szajną i Wojciechem Krakowskim), za dyrekcji Krystyny Skuszanki.
Na zawodowej scenie zadebiutowała scenografią do Wesela Figara Baumarchais (Opole,1954). W latach 1956-1962 związała się z Teatrem im. A. Mickiewicza w Częstochowie, powstały tam m.in. Sługa dwóch panów Goldoniego i Achilles i panny Swinarskiego. Od roku 1961 podjęła współpracę z Teatrem Wybrzeże, któremu pozostała wierna przez kolejne ćwierć wieku. Na scenach Trójmiasta zrealizowała dekoracje i kostiumy do około 70 spektakli, współpracowała z najlepszymi polskimi reżyserami i aktorami.
Wystawa "Pani scenograf. Jadwiga Pożakowska na scenach polskich" jest przypomnieniem pracy tej wybitnej Artystki, ukazaniem, poprzez jej dzieło, tego okresu w polskim teatrze, gdy plastyka teatralna odgrywała niezwykle istotna rolę. Jadwiga Pożakowska, powołując się na przejętą od krakowskich profesorów zasadę mawiała „teatr można robić wszędzie, w każdej przestrzeni, trzeba tylko tę przestrzeń oswoić i przystosować do zamierzeń inscenizacyjno-scenograficznych”.
 Wśród projektów scenograficznych, które będą pokazane na wystawie w Pałacu Opatów w Oliwie znajdą się prace debiutanckie oraz te wszystkie, które Artystka ceniła i lubiła, od Wesela Figara, przez Franka V, Komu bije dzwon, Wesele, Otella, Kordiana, do Panny z mokrą głową, ostatniej dekoracji wykonanej dla teatru, w sumie rysunki do 26 spektakli. Prace „Pani Scenograf” zestawione będą ze zdjęciami dokumentującymi poszczególne premiery i uzupełnione pamiątkami osobistymi, listami, zdjęciami, itp.
15 maja 2010 r. podczas Nocy Muzeów odbędzie się spotkanie ze znakomitym reżyserem, prof. Kazimierzem Braunem, przyjacielem Artystki, współtwórcą wielu świetnych spektakli, które razem zrealizowali oraz autorem książki Pani scenograf. Jadwiga Pożakowska na scenach polskich. Tego wieczoru o godzinie 20:00 publikacja ta będzie miała uroczystą promocję.
Cena biletu na wystawę:
normalny 10 zł, ulgowy 6 zł, rodzinny 18 zł
|
Odsłona Druga. Artyści polscy w Paryżu
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Nowoczesnej - Pałac Opatów
ul. Cystersów 18, 80-330 Gdańsk-Oliwa |
Godziny otwarcia
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
|
Zaprasza na wystawę pt.: „Odsłona Druga. Artyści polscy w Paryżu”
 Wernisaż wystawy odbył się 24 kwietnia 2010 roku o godz. 13:00
Wystawa czynna od 24.04.2010 r. do 15.08.2010 r.
Otwarciu wystawy towarzyszył recital fortepianowy Marka Tomaszewskiego, który odbył się 24 kwietnia 2010 roku, o g. 19.00 w Oddział Sztuki Nowoczesnej - Pałac Opatów.
„(...) Tomaszewski żongluje i czaruje, zaskakuje i zadziwia. (...) z nadzwyczajną naturalnością łączy w spójną estetycznie narrację temat wiodący Paganiniego z motywami wziętymi od Scotta Joplina, Arama Chaczturiana, Ravela i Rossiniego. (...) Marek Tomaszewski wodzi naszą wyobraźnię między wrażliwością na klasykę i tęsknotą ku pop-rozrywce jak filiacjami Bacha z jazzem, czy wybieganiem w przyszłość muzyczną wyobraźnią interpretatora i re-interpretatora. (...)“
Andrzej Chłopecki /muzykolog, krytyk muzyczny/
Program recitalu >>
Wystawa "Artyści polscy w Paryżu" poświęcona jest artystom, którzy mieszkali i tworzyli w Paryżu na przełomie XIX i XX wieku. Wśród malarzy, których obrazy będzie można obejrzeć w Oddziale Sztuki Nowoczesnej w Gdańsku są Olga Boznańska (1865 – 1940), Jan Chełmiński (1851 – 1925), Leopold Gottlieb (1879 ? – 1943), Tadeusz Makowski (1882 – 1932), Jacek Malczewski (1854 – 1929), Wanda Popławska (1882 – 1962), Stanisław Wyspiański (1869 – 1907), Jan Zawadowski (1891 – 1982) i wielu innych. W sumie na wystawie prezentowanych będzie około 92 dzieł.
Czas trwania wystawy zbiega się z obchodami jubileuszu konsulatu francuskiego w Gdańsku. W 2010 r. mija 400 lat od powstania pierwszego państwowego przedstawicielstwa zagranicznego w Gdańsku, którym był konsulat francuski powołany do życia 23.04.1610 r.
 Wystawa jest drugim etapem podjętej trzy lata temu współpracy Muzeum Narodowego w Gdańsku z Biblioteką Polską w Paryżu. Program współpracy objął konserwację, a następnie prezentację nieznanych w Polsce zbiorów artystycznych Biblioteki.
Bibliotekę założyła w roku 1838 grupa wielkich patriotów polskich, uchodźców, którzy znaleźli się we Francji po klęsce Powstania Listopadowego 1830 roku. Biblioteka jest najstarszym i największym ośrodkiem polskiej emigracji, centrum polskiej kultury za granicą, do którego ofiarowywano cenne dary: dzieła sztuki, książki, dokumenty, pamiątki historyczne, rękopisy. Zbiory powstały z darów i zapisów testamentowych polskiej emigracji, są ogromne i imponujące, ale prawie nieznane polskiemu odbiorcy. Jest to jedna z najbogatszych polskich bibliotek poza granicami Polski.
Godziny otwarcia:
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
poniedziałek: Muzeum nieczynne
www.muzeum.narodowe.gda.pl
osn@muzeum.narodowe.gda.pl
 Mecenas wystawy i katalogu:
Zbiory artystyczne Biblioteki Polskiej w Paryżu. Odsłona druga. Artyści polscy w Paryżu.
Telekomunikacja Polska SA
|
Dominika Jarzębowska - Boon, Bezcenne
Zapraszamy także na warsztaty edukacyjne towarzyszące wystawie Dominiki Jarzębowskiej – Boon, Bezcenne
Dominika Jarzębowska - Boon, Bezcenne - wystawa przedłużona
(15.05.2010 - 20.06.2010)
 Idea kolekcjonowania jest częścią ludzkiej natury, polegającą na zaspokajaniu pragnienia zdobywania. Jako kategoria potrzeb ponad egzystencjalnych, służy zwykle osiąganiu satysfakcji z posiadania i obcowania, a przez to indywidualnego wzbogacania duchowego i nierzadko materialnego. W zasadzie wszystko może być obiektem kolekcjonerskim: artefakt m.in. rzeźba, malarstwo, fotografia; zapis muzyczny; rzadkie okazy fauny i flory; przedmioty codziennego użytku, takie jak: zabawki, monety, znaczki pocztowe itp. Przedmiotem kolekcjonowania dla Dominiki Jarzębowskiej - Boon, są zdjęcia z gwiazdami show businessu.
Jak sama mówi: celebrieties to nowa kasta społeczna o statusie współczesnej arystokracji, jej członkowie to postacie kreowane dla potrzeb masowej rozrywki toteż ich dostępność jest totalnie skomercjalizowana a indywidualny kontakt poddany ścisłej reglamentacji (…).
W pewnym sensie bohaterowie fotografii na wystawie są więc trofeami autorki, która dzięki swoim zawodowym kontaktom, od kilkunastu lat tworzy kolekcję wspólnych fotografii z gwiazdami muzyki, sceny i filmu. Sposób realizacji zdjęć oparty o funkcję cyfrowego aparatu self-portrait [autoportret] sprawia, że pozy są ujednolicone, a konieczna szybkość rejestracji zachowana. Stała obecność autorki na fotografiach, zobojętnia wyjątkowość pozostałych modeli, tym samym prawdziwą gwiazdą setek fotografii staje się ich autorka. Z drugiej jednak strony, te bezcenne rejestracje to konfrontacja współczesnych ikon z rzeczywistością, Jarzębowska – Boon swoją obecnością nadaje gwiazdom ludzki wymiar. Tworząc swoiste panoptikum realizuje także marzenie o przynależności do świata idoli. Prywatny charakter kolekcji podkreśla sposób aranżacji wystawy jako pokoju mieszkalnego z portretami miedzy innymi Tima Burtona, Grace Jones, Dustina Hoffmana, Romana Polańskiego, Umy Thurman, Amy Winehouse i wielu innych.
 W ostatnim czasie podjęto wiele interesujących prób definicji kolekcjonowania. Kontekst antropologiczno-społeczny tworzenia kolekcji ukazano na wystawie Kwiaty naszego życia (CSW Znaki Czasu, Toruń 2009), gdzie kolekcje innych stały się tworzywem dla artystów. W Kunstkamerze Nicolasa Grospierre’a (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2010), gdzie kolekcja przedstawiona została jako zespół przedmiotów przechowujących emocje i wspomnienia. Wystawa Bezcenne w Gdańskiej Galerii Fotografii wpisuje się w tę drugą perspektywę, gdzie fotografia jest nośnikiem pamięci i narzędziem własnej kreacji.
Dominika Jarzębowska - Boon,
urodzona w Gdańsku fotografka, piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów piosenek i projektantka okładek płytowych. Absolwentka Liceum Plastycznego w Gdyni Orłowie, Central Saint Martins College of Art and Design oraz wokalistyki na University of Westminster Londynie, gdzie mieszka i pracuje od ponad 10 lat.
• 15 maja 2010, o godz. 20.00 zapraszamy na koncert unplugged w wykonaniu autorki wystawy.
Kuratorka: Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka
Współpraca: Mariola Balińska, Alicja Lipińska, Maria Szymańska
Wstęp: 2 zł, po godz. 21:00 1 zł
patroni medialni:
Polski Portal Kultury o.pl
świat obrazu.pl
trójmiasto.pl
Radio Gdańsk
sztuka.pl
wrota pomorza.pl
partnerzy:
skm
gratka.pl
outdoor
grafiti
organizatorzy:
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Gdańska Galeria Fotografii
facebook: gdańska galeria fotografii
Samorząd Województwa Pomorskiego
Muzeum Narodowe w Gdańsku
jest instytucją samorządową
Województwa Pomorskiego
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
|
JAN GÓRA. Wzniesienia i oddalenia
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Nowoczesnej - Pałac Opatów
ul. Cystersów 18, 80-330 Gdańsk-Oliwa
tel./fax +48 058 552 12 71, kasa: 124 |
Godziny otwarcia
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
|
Zaprasza na wystawę: "JAN GÓRA. Wzniesienia i oddalenia "
Czas wystawy: od 13.05.2010 do 01.08.2010
 Ponad 45-letnia twórczość Jana Góry należy do najbardziej konsekwentnych zjawisk artystycznych na Wybrzeżu. Malarz, grafik, wybitny pedagog – twórca bezkompromisowy, dla którego sztuka była zawsze nie tylko formalnie, lecz także moralnie ważna.
Studiował w gdańskiej PWSSP pod kierunkiem Juliusza Studnickiego oraz grafikę w pracowni Zygmunta Karolaka. Dyplom uzyskał w 1963.
Od roku 1963 był wykładowcą na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej.
Należał do najaktywniejszych uczestników ruchu kultury niezależnej lat 80. XX wieku, był współzałożycielem Galerii św. Jacka działającej przy bazylice św. Mikołaja w Gdańsku. Brał udział w najważniejszych niezależnych ekspozycjach w tym okresie.
Artysta maluje metaforyczne obrazy o wieloznacznych treściach − bezludne pejzaże z motywem góry, architektury. Jego prace są interpretowane, jako wizja martwej cywilizacji postindustrialnej.
Na wystawie znajdzie się ok. 60 obrazów i 40 grafik artysty ze wszystkich okresów twórczości, ze szczególnym uwzględnieniem lat 80. XX wieku.
Komisarz wystawy: Wojciech Zmorzyński
Bilety: 6 zł ulgowy, 10 zł normalny
www.muzeum.narodowe.gda.pl
osn@muzeum.narodowe.gda.pl
Wystawa we współpracy z Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku
 |
Piękno użyteczne. Polskie stroje ludowe
Oddział Etnografii - Spichlerz Opacki
ul. Cystersów 19
80-330 Gdańsk-Oliwa
tel.+48 058 552 12 71
www.muzeum.narodowe.gda.pl |
Godziny otwarcia:
wtorek - piątek 10.00-17.00
sobota - niedziela 12.00-19.00
poniedziałek: Muzeum nieczynne
|
Wystawa ze zbiorów Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi.
Wystawa czynna: 26.05.2010 r. - 17.10.2010 r.
Na wystawie prezentowane są autentyczne, reprezentacyjne stroje noszone na wsi na przełomie XIX/XX w. i w okresie międzywojennym. Pochodzą one z 30 regionów Polski a zasadą porządkującą je jest surowiec, z którego zostały wykonane, co pozwoliło utworzyć 5 makroregionów. W określonych grupach znajdują się stroje wykonane z tkanin samodziałowych lnianych, wełnianych oraz z tkanin samodziałowych i fabrycznych. Dużą rolę w kształtowaniu plastycznego wizerunku stroju odgrywało zdobnictwo-kompozycyjnie zgrane z całością, różniące się między regionami.
 
Na wystawie podkreślono różnorodność i bogactwo zdobin poszczególnych elementów stroju – wielorakość haftu, biżuterii, stroju obrzędowego. Współcześnie strój kojarzony jest przede wszystkim z barwnością i zespołami folklorystycznymi, nie jest to jednak jednoznaczne z jego znajomością. Stroje regionalne należą do jednych z cenniejszych zabytków etnograficznych i historycznych, mają swoją własna tradycję oraz styl wyrażający się w formie, kolorystyce i zdobieniach.
 
Każdy z prezentowanych zestawów stroju ma charakter niepowtarzalny, gdyż tworzony był indywidualnie, a noszony w rodzinie przez pokolenia stanowił element jej tożsamości. Szeroka gama surowcowa, bogata paleta kolorystyczna i dekoracyjna prezentowanych ubiorów, nadaje wystawie niezwykłego, różnorodnego a spójnego charakteru. Wiele z prezentowanych elementów stroju należy do rzadkości – część z nich udostępniana jest po raz pierwszy. Wystawa jest bogato ilustrowana fotografiami pochodzącymi z muzealnego archiwum etnograficznego.
Bilety: ulgowy 4 zł, normalny 8 zł |
Żydzi gdańscy. Ślady
Oddział Sztuki Dawnej
ul. Toruńska 1
80 - 822 Gdańsk
tel. +058 301 70 61, kasa: 233
fax. +48 058 301 11 25
www.muzeum.narodowe.gda.pl |
Godziny otwarcia:
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
poniedziałek: Muzeum nieczynne
|
Wystawa przedłużona do 15 sierpnia 2010 r. ze względu na bardzo duże zainteresowanie.
Czas wystawy: od 22.05.2010 do 15.08.2010
UWAGA!!!
W związku z przedłużeniem trwania wystawy wznawiamy jej zwiedzanie z przewodnikiem, którym jest kurator ekspozycji, Mieczysław Abramowicz, pracownik merytoryczny MNG, pisarz i historyk zajmujący się badaniem i – jak sam mówi – „przywracaniem naszej zbiorowej pamięci” dziejów społeczności żydowskiej w Gdańsku.
Zwiedzanie wystawy wraz z przewodnikiem: w każdą sobotę (od 10 lipca do 14 sierpnia) o godz. 11:00
Wystawa przygotowana przez Dział Teatralny prezentuje blisko czterysta fotografii żydowskich obywateli Gdańska od końca XIX wieku po czasy nam współczesne.
 
Prezentowane fotografie ilustrują wszystkie dziedziny życia, w których realizowali się, działali, tworzyli gdańscy Żydzi: od wielkiej, światowej polityki, przez działalność naukową, artystyczną, handel i rzemiosło, aż po wydarzenia sportowe. Dużą część wystawy stanowią zdjęcia pochodzące z prywatnych albumów rodzinnych gdańskich Żydów.
Istotną częścią wystawy są fotografie i dokumenty opowiadające dzieje Eksodusu gdańskich Żydów. Epizody ważne, ale bardzo mało znane: Kindertransporty z roku 1939, „transport 50.” i „transport 500.”, obóz internowania w Kladovie w Serbii, brytyjski obóz koncentracyjny na Mauritiusie, emigracja Żydów europejskich (w tym gdańskich) do Chin i wiele innych dróg żydowskiego Eksodusu.
Kuratorem wystawy jest Mieczysław Abramowicz.
Wystawa została zrealizowana z dotacji Urzędu Miasta Gdańska. |
Wystawa "Chopinowi Duda-Gracz"
|
Wystawa jest integralną częścią wspólnego projektu, które Muzeum Narodowe w Gdańsku realizuje z Polską Filharmonią Bałtycką im. Fryderyka Chopina w Gdańsku pod nazwą "Fryderyk Chopin. Fenomen muzyczny i światowe dziedzictwo w XXI wieku: świat Chopina w muzyce słowie i obrazie.
„Chopinowi” to ostatni wielki cykl obrazów Jerzego Dudy-Gracza (1941-2004), z których każdy inspirowany jest kolejnym utworem Chopina. Praca nad nim trwała cztery lata, od 1999 do 2003 roku. W tym czasie w 92 miejscowościach w Polsce powstało 313 dzieł obrazujących 295 utworów. Każdy z utworów posiada swój własny obraz, a w przypadku większych form muzycznych – każda z jego części. Etiudy, Pieśni i Preludia namalowane są akwarelą, jako utwory „lżejsze”, pozostałe zaś w technice olejnej. Osobną grupę stanowią Całuny, malowane na luźno wiszących kawałkach tkanin, reprezentujące utwory zaginione.
Wystawa prezentowana jest w Zielonej Bramie (120 obrazów) – Oddziale Muzeum Narodowego oraz w foyer Polskiej Filharmonii Bałtyckiej (30 obrazów).
W Zielonej Bramie eksponowane są Mazurki, Walce, Polonezy, Nokturny, Preludia, Pieśni, Etiudy oraz Utwory Pojedyncze natomiast w foyer Filharmonii Sonaty, Scherza, Wariacje, Ballady i Impromptu.
|
|
Założeniem tej wystawy jest nie tylko popularyzacja twórczości Fryderyka Chopina i Jerzego Dudy-Gracza, ale także pokazanie obszarów wzajemnego przenikania i powiązania dwóch dziedzin sztuki – muzyki i plastyki, oddziaływanie na odbiorcę różnymi środkami wyrazu artystycznego.
Dlatego dla Publiczności przygotowano odtwarzacze muzyki, dzięki którym oglądanie wybranego obrazu połączone jest z odsłuchaniem fragmentu utworu Chopina, który był inspiracją dla Dudy-Gracza.
Tylko podczas wystawy można kupić katalog pt. Chopinowi Duda-Gracz z wszystkimi ilustracjami dzieł wyobrażających utwory Chopina. Istnieje możliwość wysyłki – takim wypadku zgłoszenia prosimy składać
w formie elektronicznej na adres: zielona.brama@muzeum.narodowe.gda.pl (tel.: 058 307 59 12 wew. 103)
Godziny otwarcia:
wtorek - piątek 9.00-16.00
sobota - niedziela 10.00-17.00
BILETY: 10 zł normalny, 5 zł ulgowy
Na wystawę w Filharmonii wstęp wolny podczas wydarzeń artystycznych.
www.filharmonia.gda.pl/
Wystawę można oglądać do 30 maja 2010 roku
Wystawa została dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Wystawa przygotowana we współpracy z Fundacją Conspero, sprawującą opiekę nad dziedzictwem artystycznym Jerzego Dudy-Gracza.
Odtwarzacze do słuchania muzyki przygotowała firma EC Sybiltech
|
Krzysztof Miękus, Great Island
Wystawa potrwa od 09.07.2010 r. do 15.08.2010 r.
Wernisaż wystawy: 09.07.2010 godz. 18.00
Projekt Great Island [Wielka wyspa], dotyczy współczesnego nomadyzmu w kontekście imigracji. Na wystawie prezentowane są fotografie i zsynchronizowane instalacje wideo. Tytułowa Great Island, odwołuje się do nazwy wyspy, na której mieści się Cobh - niewielkie portowe miasteczko na południu Irlandii, które przez stulecia było synonimem emigracji przez blisko 100 lat przełomu XiX i XX wieku. W wyniku głodu, ubóstwa i emigracji, populacja Irlandii spadła w latach 1841-1911 o połowę. To z Cobh między 1848 a 1950 rokiem odpłynęło 2,5 miliona Irlandczyków do Stanów Zjednoczonych. Celem projektu jest przyjrzenie się pamięci imigrantów z Polski mieszkających w Irlandii. Pokolenie, które w ostatnich latach wyjechało pracować w Irlandii i na Wyspach Brytyjskich jest pierwszym w polskiej historii, które całkowicie legalnie opuściło kraj, by szukać lepszego życia gdzie indziej, z gwarancją, że w każdej chwili mogą też bezpiecznie powrócić. Artysta w procesie rozmów, foto i wideo wywiadów z imigrantami próbował dociec co jest ich rzeczywistym marzeniem. Najczęściej, paradoksalnie okazywała się nim Polska, jako ojczyzna i kraj pierwszych przeżyć, własnej historii i wreszcie tożsamości. Wystawa eksponuje część dokumentalną procesu badania socjologicznego, fotograficzne portrety miejsc idealizowanych we wspomnieniach bohaterów, ich listy i wideo- narracje poświęcone miejscom i ludziom, których imigranci opuścili w Polsce. Analizowany jest tu zarówno język jak i prawda zawarta we wspomnieniach a więc badaniu poddaje się mit imigracji zarobkowej i mit imigranta- patrioty zdeterminowanego finansowymi korzyściami do zmiany miejsca zamieszkania.
Projekt Great Island jest trzecią częścią artystyczno-badawczego, multimedialnego projektu MITTEL. MITTEL, poświęcony jest mitologii współczesności Europy Środkowej. Samo pojęcie mitu jest tutaj jednak traktowane nieco przewrotnie. Podstawą dla realizacji projektu nie są powszechnie uznane eposy czy legendy obowiązujące w Europie Środkowej, ale opowieści dobierane według subiektywnego klucza. Sposób doboru tematów i proces opracowania poszczególnych mitów sprawiają,że stają się one całkiem wiarygodne.
Krzysztof Miękus
(Ur. w 1975 roku) filozof, fotograf, kurator wystaw, dziennikarz. Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom w Instytucie Filozofii), Szkoły Reportażu Collegium Civitas oraz Studium Fotografii ZPAF. W latach 2000 - 2006 współpracował z miesięcznikiem "Pozytyw". W 2006 roku był kuratorem Yours Gallery w Warszawie. W 2007 roku był kuratorem generalnym Międzynarodowego Festiwalu Fotografii „Transfotografia” w Trójmieście. Obecnie pracuje jako kurator i artysta niezależny. Wykłada historię fotografii w Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie. Współpracuje z festiwalami fotografii (Rencontres de la Photographie w Arles, Miesiąc Fotografii w Krakowie), międzynarodowymi konkursami (między innymi KTR, CEE PhotoFund). Zajmuje się przede wszystkim dokumentem w kontekście sztuki współczesnej. Współautor (wraz z Adamem Leszczyńskim) książki-reportażu "Naznaczeni" dotyczącej problemu HIV/ AIDS w Afryce (wydawnictwo Trio, Warszawa 2003). W 2006 roku brał udział w publikacji i wystawie „Małopolska – Fotografie” na zlecenie Małopolskiego Instytutu Kultury. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Europe-Asia Foundation, Visegrad Fund oraz Pro Helvetia.
Krzysztof Miękus jest tegoroczny laureatem Stypendium dla twórców Kultury ufundowanego przez Marszałka Województwa Pomorskiego.
Kuratorka: Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka
Projekt zrealizowany dzięki wsparciu Samorządu Województwa Pomorskiego.
Specjalne podziękowania: Biuro Prezydenta ds. Promocji Miasta Gdańska
|
| Prezentacja nowych obrazów
|
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Dawnej
ul. Toruńska 1
80 - 822 Gdańsk
tel. +058 301 70 61, kasa: 233
|
Godziny otwarcia:
10-17 wtorek - niedziela
12-19 czwartek (01.06-31.08)
poniedziałek: Muzeum nieczynne
|
 Zaprasza na prezentacje nowych obrazów, która odbędzie się w okresie od 20 do 27 czerwca 2010 r. w Oddziale Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. Wejście na wystawę w normalnych godzinach otwarcia muzeum - należy tylko wykupić bilet wstępu.
Muzeum Narodowe w Gdańsku otrzymało na początku czerwca 2010 roku w formie depozytu cztery nowe obrazy – portret namalowany przez Hermanna Hana oraz trzy portrety Peetera Danckersa de Rij.
Z punktu widzenia strategii zbiorów malarstwa Oddziału Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Gdańsku, której priorytetem jest tworzenie możliwie wyczerpującej kolekcji malarstwa gdańskiego, depozyt ten ma niebagatelne znaczenie.
Dzieło przekazane MNG w depozyt umożliwi pełniejszą prezentację dojrzałego okresu twórczości Hermanna Hana, którego bez wątpienia zaliczyć można do najwybitniejszych malarzy okresu baroku nie tylko w Prusach Królewskich, ale także w Rzeczypospolitej. Jego znaczenia dla sztuki Gdańska i Prus Królewskich nie da się przecenić.
Podobnie portrety Peetera Danckersa de Rij są znakomitym uzupełnieniem ekspozycji muzealnej. Ze względu na swoją wielką artystyczną klasę i ogromne znaczenie artysty w historii nie tylko gdańskiego malarstwa, ale również polskiego malarstwa barokowego, umożliwi to pokazanie pełniejszego obrazu sztuki gdańskiej XVII wieku i zarazem kulturowego portretu samego miasta. Obrazy podniosą rangę i znaczenie gdańskiej kolekcji malarstwa. W portrecie młodzieńca uważny widz odnajdzie nad jego ramieniem panoramę Gdańska. Czytelny dowód, że portretowany był związany z tym miastem, do którego dziedzictwa się zalicza i powinien znaleźć miejsce w zbiorach muzealnych.
Hermann Han
Najwybitniejsze dzieła z okresu kontrreformacji na Pomorzu Gdańskim wyszły spod pędzla Hermana Hana.
 Nie jest do końca pewne skąd pochodził artysta. Być może urodził się w śląskiej Nysie w rodzinie malarskiej, według innej hipotezy malarz przybył do Gdańska z Neuss w Nadrenii, a według jeszcze innej pochodził z Gdańska. Sztuki malarskiej uczył się być może od ojca, naukę kontynuował najprawdopodobniej za granicą być może w Pradze, Niderlandach lub we Włoszech. W Gdańsku osiedlił się pod koniec lat 90. XVI w., a w 1614 r. otrzymał obywatelstwo i założył rodzinę. Szybko zdobył uznanie człowieka „czcigodnego i utalentowanego”; z zapisów w aktach, rachunkach jawi się obraz artysty pracowitego i przedsiębiorczego jednocześnie. Z zaangażowaniem działał na rzecz poprawy sytuacji malarzy w Gdańsku i założenia w mieście cechu malarskiego, którego brak był ewenementem w tak prężnie rozwijającym się mieście. W 1612 r. Rada Miejska powołała cech malarzy, a Han był jednym z członków założycieli. Malarz założył też swoją pracownię i miał wielu uczniów, a jego talent malarski i organizacyjny uczynił go człowiekiem majętnym, posiadał ziemię i dworek w Strzyży. W 1623 r. przeniósł się do Chojnic – zdaniem niektórych badaczy ze względu na wzmożone prace przy dekoracji katedry pelplińskiej, inni przypuszczają, że powodem było wyznanie malarza, który był katolikiem, co utrudniało zdobywanie zamówień w Gdańsku. Natomiast w Chojnicach, właśnie w tym okresie triumfowała kontrreformacja. Mimo przeprowadzki w Gdańsku wciąż działała pracownia mistrza, zachował on też gdańskie obywatelstwo.
Jego malarstwo charakteryzuje się delikatnym modelunkiem światłocieniowym, bogatą kolorystyką oraz dekoracyjnością, co znakomicie odpowiadało potrzebom kościoła triumfującego, którego wystrój miał zaświadczać o niezłomnej potędze wiary katolickiej. Większość obrazów Hana, to dzieła o tematyce sakralnej. Do najsłynniejszych należy ołtarz Koronacji Najświętszej Marii Panny z pelplińskiej katedry malowany od 1623 do 1624 r. Wśród świadków koronacji umieszczone zostały portrety ówczesnych dostojników, w tym wizerunek króla Zygmunta III. Wiąże się z nim legenda, mówiąca, że niedługo po zawieszeniu obrazu, w świątyni w 1626 roku, czyli podczas „potopu szwedzkiego” do Pelplina przybył sam Gustaw Adolf. Monarcha spytał ponoć, który z wizerunków przedstawia jego krewnego i zachwycony podobieństwem kazał oszczędzić klasztor. Trudno ocenić wiarygodność tej historii z pewnością jednak Han cieszył się uznaniem także jako portrecista. Spod jego pędzla wyszły portrety wielu przedstawicieli gdańskiego patrycjatu i szlachty z terenu Prus Królewskich. Wymienić można tutaj choćby epitafia z katedry oliwskiej: opata klasztoru cystersów Dawida Konarskiego, Reinholda Heidensteina i jego małżonki, a także starosty mitewskiego Jerzego IV Konopackiego (zm. 1650) oraz jego żony, Anny z Konarskich (zm. 1646).
Epitafium Konopackich datowane jest na około 1625 r., małżonkowie nie mieli potomków, dlatego sami musieli dopilnować jego wystawienia. Do 1945 r. na ramie umieszczone były herby Konopackich Odwaga (Mur) oraz Ossoria Konarskich. Do XIX w. epitafium znajdowało się w katedrze oliwskiej, później znalazło się w zbiorach rodziny Węsierskich, a następnie obraz trafił do kolekcji rodziny Kwileckich. Przez długie lata eksponowany był w Muzeum Narodowym w Poznaniu.
Portret Konopackich jest jednym z późniejszych dzieł malarza, wprowadził tu także pewne zmiany w stosunku do wcześniejszych wizerunków. Rozbudowana została partia tła z ukazanym niewielkim fragmentem krajobrazu, a portretowani zostali ukazani przy stoliku nakrytym wzorzystym kobiercem. Znajdujący się w zbiorach MNG portret z epitafium Christiana Henninga, był ostatnim dziełem artysty.
Dzieło Hana umożliwi pełniejszą prezentację dojrzałego okresu twórczości tego artysty, którego bez wątpienia zaliczyć można do najwybitniejszych malarzy okresu baroku nie tylko w Prusach Królewskich, ale także w Rzeczypospolitej.
Peeter Danckers de Rij
 Uznanym portrecistą był także pochodzący z Holandii Peeter Danckers de Rij. Artysta został sprowadzony do Polski przez króla Władysława IV Wazę ok. 1635 r. jako portrecista i dekorator najprawdopodobniej w związku z przygotowaniami do ślubu monarchy z Cecylią Renatą Habsburżanką. Wkrótce został nadwornym malarzem Wazów, malował głównie portrety. Działał w Warszawie, Gdańsku i Wilnie.
Do Polski przybył jako ukształtowany już artysta i wywarł ogromny wpływ na tutejsze malarstwo portretowe. Dzięki temu, mimo że zachowała się bardzo niewielka liczba dzieł mistrza (min. w muzeach w Brukseli, Amsterdamie, Brunszwiku, Gripsholmie, Frederiksborgu) pełniejsze wyobrażenie o jego twórczości dają sztychy autorstwa między innymi grafików gdańskich Hondiusa i Falcka. Jeden z najsłynniejszych portretów Danckersa, wizerunek Cecylii Renaty do niedawna znany był właśnie tylko ze sztychu, a odnalazł się w Moskwie, gdzie trafił ze zbiorów Uniwersytetu Wileńskiego. Najprawdopodobniej powstał on w Wilnie w 1639 r., podczas organizowanych wtedy uroczystości na cześć królowej. W Polsce malarz spędził ćwierć wieku, aż do swojej śmierci w 1661 r. Artysta został napadnięty i śmiertelnie raniony w miejscowości Rudniki pod Wilnem. Wedle anegdoty talent portrecisty pomógł schwytać złoczyńców, bowiem ostatnią pracą artysty były szkice przedstawiające oprawców.
Danckers portretował rodzinę królewską, przedstawicieli szlachty i patrycjatu. Są to wizerunki reprezentacyjne, których zadaniem było ukazanie statusu portretowanego, stąd też dbałość o ukazanie przepychu ubioru i odpowiednich atrybutów, najczęściej przedstawionych na tle pejzażu. Z zachowanych dzieł można wymienić jeszcze Portret Adama Kazanowskiego z 1638 r. oraz Portret Królewicza Zygmunta Kazimierza z 1644 r. Z dawnej kolekcji rodziny Kwileckich pochodzą trzy obrazy datowane na około 1640 r.: portret młodzieńca z panoramą Gdańska w tle, wizerunki mężczyzny i kobiety, będących najpewniej członkami jednej rodziny, być może z rodu Węsierskich. Według hipotez niektórych opinii portretowani są spokrewnieni z rodziną Denhoffów lub Wejherów, inni określają je po prostu jako portrety gdańskich patrycjuszy. Z całą pewnością są doskonałym przykładem reprezentacyjnych wizerunków gdańskiego patrycjatu oraz jego arystokratycznych ambicji.
|
Helena Modrzejewska - wystawa
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Galeria Teatralna MNG - Pałac Opatów
ul. Cystersów 18, 80-330 Gdańsk-Oliwa |
Godziny otwarcia
10 - 17 wtorek - niedziela
12 - 19 czwartek ( 1.06 - 31.08 )
|
Wystawa czynna od 26 czerwca do 26 września 2010 r.
 Wystawa Helena Modrzejewska ( 1840-1909 ). Ze zbiorów archiwalnych Instytutu Sztuki PAN zorganizowana została w ubiegłym roku, w setną rocznicę śmierci wybitnej artystki. Pokazano ją w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie. Merytorycznie ekspozycję przygotowała Anna Jędrzejczyk (IS PAN), aranżację zaprojektował Przemysław Klonowski.
Eksponaty w większości pochodzą ze zbiorów historyka teatru, Mieczysława Rulikowskiego, którego archiwum zakupione zostało po wojnie przez Instytut Sztuki PAN. Zróżnicowany charakter archiwaliów umożliwił zaprezentowanie Modrzejewskiej jako aktorki i osoby prywatnej. Gdańska ekspozycja wzbogacona została o unikatowe pamiątki pochodzące ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Warszawie.
Niezwykle interesujące są fotografie artystki, przedstawiające ją w rolach, które lubiła i które uczyniły ja sławną. Warto wiedzieć, że Modrzejewska była jedną z największych w swojej epoce propagatorek dzieł Szekspira. Zagrała w jego dramatach 18 ról po polsku i angielsku, m.in. Porcję w Kupcu weneckim , Ofelię w Hamlecie, Rozalindę w Jak wam się podoba, Konstancję w Królu Janie. Ważna w jej karierze była także rola Adrianny Lecouvreur, tytułowej bohaterki sztuki E.Scribe’a i E. Legouvégo. Właśnie jako Adrianna podbiła Warszawę w 1868 r. oraz zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych.
 Unikatowymi pamiątkami z okresu występów Modrzejewskiej w zespole Warszawskich Teatrów Rządowych są: egzemplarz reżyserski, a zarazem scenariusz Hamleta z 1871 r. oraz rozprawka Aktor, napisana przez aktorkę po premierze Hamleta i stanowiąca swego rodzaju credo artystyczne.
Przedstawione na wystawie albumy, szkice, rysunki, akwarele, projekty kostiumów, karykatury, wierszyki, rozprawki, teksty publicystyczne a także wspomnienia świadczą o wszechstronnych zainteresowaniach i uzdolnieniach artystki. Zbiór listów pisanych na papeterii oznakowanej inicjałami, pozwala poznać życie prywatne i osobowość Modrzejewskiej.
Warto zwrócić także uwagę na znakomicie zachowane kostiumy sceniczne, pochodzące ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Warszawie – płaszcz , uszyty z aksamitnej tkaniny w turkusowym odcieniu do roli Adrianny Lecouvreur oraz koszulę z białej krepy do roli Lady Makbet. Cennymi eksponatami są także rzeczy osobiste, m.in. dwa szale – atłasowy i szyfonowy ze złotą nicią, kaszmirowa chusta, koronkowe dodatki do strojów, bransoletka z agatami i turkusami, etui oraz szylkretowy wachlarz z monogramem „H.M.”.
Jednym z najciekawszych eksponatów jest srebrny wieniec laurowy ofiarowany Helenie Modrzejewskiej przez Stanisława Wyspiańskiego w 1901r. Dołączona do niego szarfa z jedwabnego rypsu ozdobiona jest napisem: „Helenie Modrzejewskiej/Stanisław Wyspiański/ Lwów dnia 4ego lipca/1901” oraz cytatem z Warszawianki: „Sławie, sławie, sławie służ”. (na podstawie tekstu Anny Jędrzejczyk)
Ceny biletów:
normalny - 10 zł
ulgowy - 6 zł
rodzinny - 18 zł
grupowy (min. 10 osób)
- grupy szkolne - 3 zł/os.
- grupy wycieczkowe - 6 zł/os.
|
Forma i funkcja. Stół
|
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Dawnej
ul. Toruńska 1
80 - 822 Gdańsk
tel. +058 301 70 61, kasa: 233
|
Godziny otwarcia:
10-17 wtorek - niedziela
12-19 czwartek (01.06-31.08)
poniedziałek: Muzeum nieczynne
|
Wystawa czynna od 3 lipca – 31 grudnia 2010 r.
 Bardzo długo drugorzędny, stół w późnym średniowieczu zyskał na znaczeniu, by w wiekach XVI i XVII stać się integralną częścią każdego wnętrza, pełniąc przy tym różnorodne funkcje. Niejednokrotnie dostosowywany był do innego mebla – krzesła. Dlatego też stał się głównym sprzętem kompletów meblowych. Nie znaczy to, że nie występował także samodzielnie, na przykład w formie przyściennej. Forma i dekoracja stołu ulegała w ciągu wieków różnorodnym przemianom.
Stoły ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku reprezentują typy i odmiany charakterystyczne dla twórczości warsztatów stolarskich Północnej Europy. Powstały w czasach największej świetności meblarstwa tych terenów: w XVII i na początku XVIII wieku. W tym czasie stoły flamandzkie i holenderskie, przy udziale wpływów angielskich i niemieckich, silnie oddziaływały na formy stołów powstających w warsztatach północnych terenów Rzeczypospolitej, głównie Gdańska. Warto porównać te formy.
 |
 |
Niderlandzki siedemnastowieczny stół barokowy posiadał najczęściej podpory masywne, dające wrażenie stabilności, ukształtowane w grube balasy, bądź spiralnie skręcone kolumny, zakończone nieodmiennie stopami w formie spłaszczonych kul. Podobną formę otrzymywały mniejsze, składane stoliki o okrągłych, owalnych i wielobocznych blatach. W stołach reprezentacyjnych, przeznaczonych najpewniej do wnętrz paradnych, podporom nadawano formę atlantów. Wychodząc od wzorów północnoeuropejskich, na początku XVIII wieku w Gdańsku wytworzyła się forma stołu znana powszechnie pod nazwą stołu „gdańskiego”.
Wszystkie te formy można zobaczyć w Muzeum Narodowym w Gdańsku na wystawie Stół z cyklu Forma i funkcja.
|
Najlepsze dyplomy Akademii Sztuk Pięknych w Polsce
 Druga edycja wystawy połączonej z konkursem, organizowana przez ASP w Gdańsku.
Celem jej jest prezentacja prac młodych twórców, którzy właśnie zakończyli pięcioletni okres
studiów.
Prace na wystawę zgłasza każdy z rektorów siedmiu ASP z Katowic, Krakowa, Łodzi,
Poznania, Warszawy, Wrocławia oraz Gdańska. Mogą oni maksymalnie wytypować
czterech najlepszych dyplomantów ze swojej uczelni. Zgromadzone na wystawie prace
będą następnie oceniane przez jury, w którym zasiądą rektorzy polskich ASP oraz grono
znawców sztuki. Laureaci otrzymają: „Nagrodę Rektorów ASP” w wysokości 17 500
zł, „Nagrodę MKiDN” w wysokości 8 000 zł oraz „Nagrodę Marszałka Województwa
Pomorskiego” również w wysokości 8 000
Uroczyste odczytanie wyników konkursu oraz otwarcie wystawy nastąpi 23 lipca w Muzeum
Narodowym w Gdańsku – oddział w Zielonej Bramie o godzinie 12.00. Kontynuacją otwarcia,
tego samego dnia będzie opening/happening w Gdańskiej Galerii Guntera Grassa o godz.
19.30.
Wystawa prezentowana będzie w trzech galeriach:
Muzeum Narodowym w Gdańsku, Oddział Zielona Brama
10-17 wtorek – niedziela,
12-19 czwartek
Gdańskiej Galerii Guntera Grassa
11-17 wtorek – czwartek,
11-20 piątek – sobota,
11-17 niedziela
Galeria ASP przy Chlebnickiej
codziennie 13-18
Współorganizatorem wystawy jest Muzeum Narodowe w Gdańsku
Partnerem wystawy jest Gdańska Galeria Miejska
Honorowy Patronat nad wystawą sprawują:
MKiDN, Marszałek Województwa Pomorskiego oraz Prezydent Miasta Gdańska
|
Van Eyck – Memling – Breughel
Wkrótce więcej informacji na temat wystawy.
|
Barbara Yoshida, 80 portretów
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Nowoczesnej Pałac Opatów i Gdańska Galeria Fotografii
ul. Cystersów 18, Gdańsk Oliwa
www.muzeum.narodowe.gda.pl ggf@muzeum.narodowe.gda.pl
patronat honorowy:
Lee Feinstein - Ambasador Stanów Zjednoczonych w Polsce
Bogdan Zdrojewski - Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Mieczysław Struk - Marszałek Województwa Pomorskiego
Paweł Adamowicz - Prezydent Miasta Gdańska
Zapraszamy 3 września 2010, o godz. 18.00 na wernisaż projektu artystycznego pt.:
Uwaga! Kobiety
Barbara Yoshida, 80 portretów
(3.09.- 10.10. 2010)
 Wystawa „80 portretów” realizowana w ramach projektu „Uwaga! Kobiety” prezentuje rozpoczęty w 1990 r. cykl klasycznych czarno – białych portretów kobiet artystek wykonanych przez nowojorską fotografkę Barbarę Yoshidę. Nieznaczny fragment tego cyklu był wystawiany w 1992 r. w nowojorskim A/c Projectroom, jednak jego pełnia jest prezentowana w Polsce premierowo. Sportretowane kobiety to malarki, rzeźbiarki, fotografki, performerki i artystki tworzące sztukę wideo. Większość sfotografowanych pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, ale wśród nich znajdują się również artystki z regionów geograficznych o odmiennych tradycjach kulturowych min.: z krajów Afryki, Azji (Japonii i Filipin) i Europy. Są tu uznane na arenie międzynarodowej artystki jak: Louise Bourgeois, Jenny Holzer, Elizabeth Murray, Kiki Smith, Nancy Spero, Carolee Schneemann, Hannah Wilke, ale również mniej znane twórcze kobiety, które autorka poznała podczas swoich podróży. Istotną reprezentacją w projekcie są zrealizowane w maju 2010 r. portrety bardzo ważnych dla polskiego feminizmu artystek Marty Deskur oraz Alicji Żebrowskiej. Prezentowane na wystawie zdjęcia odkrywają przed widzem prywatny świat niezwykle twórczych kobiet. Niemal wszystkie fotografie wykonane zostały w przestrzeni domów lub w pracowniach, o czy świadczą widoczne akcesoria twórcze: płótna pokryte farbą, rzeźby, fragmenty często niedokończonych dzieł ukazujące proces artystyczny. Dzięki temu widz staje się zaproszonym do poznania prywatnej przestrzeni sportretowanej osoby uczestnikiem. Sfotografowane kobiety są naturalne, nie przybierają sztucznych póz ale zajmują przed obiektywem swoje ulubione miejsca: fotel, parapet okna czy schody przed domem. Wszystkie artystki łączy coś wspólnego, w ich wzroku zawiera się wyjątkowa siła charakteru i talent, który na stałe wpisał je do świata sztuki. Inspiracją do stworzenia „80 portretów” stał się artykuł Lindy Nochlin: „Dlaczego nie było wielkich artystek?”. Odpowiedzią na zadane przez autorkę eseju pytanie stała się kolekcja portretów kobiet, które począwszy od 60. poprzez swoją sztukę były zaangażowane w debatę społeczną na temat wolności, tolerancji równoprawności płci. Systemy polityczne oraz instytucje we współczesnej kulturze nie zawsze stoją po stronie kobiet. Przemiany kulturowe lat 60. i 70., wieku XX w Stanach Zjednoczonych i Europie pozwoliły kobietom na określenie swojej pozycji i potrzeb w szeroko pojętym życiu publicznym i prywatnym. Wiele uczestniczek projektu „80 portretów” to prawdziwe legendy tamtych czasów, które swoją sztukę traktowały jako formę wypowiedzi i komentarz do dysproporcji w dotychczasowym systemie funkcjonowania podziału na role „kobiece” i „męskie”. Wystawa ma na celu postawienie pytań: jak w dzisiejszym świecie funkcjonują kobiety, jakie przestrzenie ich życia są nadal zdominowane przez mężczyzn i czy możliwy jest otwarty dialog społeczny, który ułatwi kobietom udział w życiu publicznym, możliwość awansu i zajmowanie równorzędnych mężczyznom stanowisk. Odpowiedzi wymaga też pytanie czy dzisiejsze, zdobyte prawa kobiet dają szanse na jednoczesne połączenie aktywności zawodowej z rolą macierzyństwa. Nie przez przypadek wystawa jest częścią projektu „Uwaga: Kobiety!”, który w formach warsztatowych i spotkaniach, skłania do przeanalizowania różnic i podobieństw między pozycją kobiet i mężczyzn. Adresatami programu są różne generacje widzów: młodzież, seniorzy a także grupa wykluczenia - więźniowie. Wystawa stanowi rodzaj zadania społecznego polegającego na zdiagnozowaniu i przeformułowaniu stereotypów genderowych i umiejętności właściwego opisu drugiej płci. Choć temat ten został już wielokrotnie podjęty, nadal okazuje się aktualny. Trudno bowiem pominąć go w czasach, kiedy politycy publicznie dyskredytują prawa kobiet, w tym także konstytucyjnie gwarantowane czynne prawo wyborcze.
 
Projekt został zrealizowany we współpracy z Ambasadą Amerykańską w Warszawie i
Urzędem Miasta Gdańska.
Program towarzyszący
4.09.2010, godz. 12.00-16.00 | Sztuka Kobiet w dialogu społecznym - otwarty panel dyskusyjny z udziałem autorki wystawy Barbary Yoshidy (artystka wizualna, fotografka), prof. UG Ewy Graczyk (literaturoznawczyni, feministyczna autorka książek, dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego, szefowa Koła Naukowego UG Gender Studies); prof. Ann Snitow ( feministka, profesor literatury i Gender Studies w New School for Social Research w Nowym Jorku), Jovany Stokić (historyczka sztuki, filozofka, kuratorka Marina Abramović Studio w Location 1 w Nowym Yorku), dr Ewy Toniak ( historyk i krytyk sztuki, pionierką krytyki feministycznej w Polsce, autorką książek o obecności kobiet w historii). Moderatorem panelu jest Michał Chaciński ( filolog angielski, krytyk filmowy, felietonista, dziennikarz telewizyjny związany z TVP Kultura). Panel będzie tłumaczony na język polski.
wstęp wolny | MNG OSN Pałac Opatów | ul Cystersów18 Gdańsk Oliwa
7.09-08.10.2010 | Warsztaty plastyczne i kulturowe dla więźniów, młodzieży szkolnej, seniorów realizowane przy współpracy Trójmiejskiej Akcji Kobiecej, Koła Naukowego Uniwersytetu Gdańskiego Gender Studies (Monika Popow – filolożka, tłumaczka, autorka projektów szkoleniowych; Anna Miler – kulturoznawczyni, politolożka, trenerka antydyskryminacyjna); Fundacji Kolonia Artystów (Mikołaj Jurkowski, Sylwester Gałuszka – kuratorzy projektów artystycznych, edukatorzy, artyści) oraz Muzeum Narodowego w Gdańsku (Małgorzata Paszylka-Glaza - kurator zbiorów Oddziału Sztuki Nowoczesnej MNG, historyczka sztuki, zajmuje się krytyką artystyczną).
Tematem plastycznych warsztatów Znak Równości będzie odpowiedź na pytania jaki jest znak równości w uniwersalnym świecie mężczyzn i kobiet. Podczas zajęć uczestnicy zaprojektują swój własny symbol w formie szablonu, na zakończenie wszystkich warsztatów zostanie wybrany najlepszy projekt i wykorzystany jako logo projektu. Warsztaty zamknięte, grupy uczestników Art Tour i warsztatów terapii zajęciowej Kolonii Artystów.
Tematem warsztatów pt. Ustąp miejsca, będzie pokonywanie stereotypów w odniesieniu do społecznych ról kobiet i mężczyzn. W ramach warsztatów podejmiemy rozmowę na temat izolacji przestrzeni życiowych tylko dla kobiet i mężczyzn, zadamy pytania czy możliwe jest łączenie macierzyństwa i kariery zawodowej. W formie konwersatorium i ćwiczeń spróbujemy przeanalizować społeczne różnice pozycji kobiet i mężczyzn. W warsztacie dla Seniorów pt. Dlaczego nie było wielkich artystek? zadamy pytania o język jakim się wzajemnie opisujemy oraz stereotypy, które w sobie nosimy. Wspólnie poszukamy sposobu ich zmiany tak, aby każdy mógł się w pełni realizować bez względu na płeć. Sportretowane artystki swoim życiem i twórczością pokazały, że klasyczne role społeczne się nie sprawdzają. Przekraczały granice między przestrzenią prywatną a publiczną. Stoimy przed trudnym zadaniem weryfikacji relacji między płciami .
Warsztaty otwarte, odpłatne: 50 pln | MNG OSN Pałac Opatów | ul Cystersów 18, Gdańsk Oliwa | sala na parterze.
30.09.2010, godz.18.00 | prezentacja prac fotograficznych i spotkanie z kobiecą grupą fotoreporterską Zorka Project Moniką Bereżecką i Moniką Redzisz.
Wstęp wolny | MNG OSN Pałac Opatów | ul Cystersów 18 Gdańsk Oliwa | sala na parterze.
8.10.2010, godz.18.00 | wykład i prezentacja prac wideo przygotowana przez Dr Katarzynę Prajzner filmoznawczynię z Uniwersytetu Łódzkiego; przybliżająca twórczość awangardzistek filmowych i artystek wideo m.in. Barbary Hammer, Tessy Hughes-Freeland, Suzanne Lemaitre, Germanie Dulac, Pipilotti Rist.
Wstęp wolny | MNG OSN Pałac Opatów | ul Cystersów 18 Gdańsk Oliwa | sala na parterze.
Informacje biograficzne
Barbara Yoshida - amerykańska artystka wizualna. Urodziła się w Portland w stanie Oregon, obecnie mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Studiowała malarstwo (Magisterium w Hunter College, City University of New York; licencjat na University of Washington, Seattle) oraz język japoński na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. Wielokrotnie wystawiała w krajach na całym świecie, m.in. w Holandii, Japonii, Finlandii, Turcji, Egipcie, na Ukrainie, w Korei, Indiach, Anglii, Francji, Austrii, Chinach, Szwajcarii, Kanadzie i Włoszech. W ostatnich kilku latach miała indywidualne wystawy m.in. w Tokio, Budapeszcie, na Uniwersytecie Sztuki w Filadelfii, w Nowym Jorku w George B. Dorr Muzeum w Bar Harbor, w Maine i Hampshire Collage w Amherst, Massachusetts, Sopocie i Gdańsku. Po udziale w wystawie zbiorowej FotoFest w 2006 roku, Yoshida została zaproszona do indywidualnej wystawy w ramach Kaunas Photo Days 2006 w Kownie na Litwie. Jej prace zostały wybrane spośród 1300 zgłoszonych portfolio i umieszczone w wydanym przez Wright State University in Dayton, Ohio DVD pt.: Photography Now: one hundred portfolios. Ostatnio została wybrana przez Joyce Tenneson do projektu “The View Project” w Naples Museum of Art na Florydzie. W przeszłości zainteresowana cielesnością, realizowała cykle aktów w tym także autoportretów w maskach. Od kilku lat fotografuje nocne pejzaże, których bohaterami sa neolityczne stojące głazy w świetle księżyca. Używa wyłącznie analogowej kamery. http://www.barbarayoshida.com/
kuratorka: Mariola Balińska
Wystawa jest dziesiątą prezentacją w cyklu Feminoteka, przygotowanego przez Gdańską Galerię Fotografii Muzeum Narodowe w Gdańsku.
informacje: ggf@muzeum.narodowe.gda.pl lub pod nr tel. 58 301 71 47
wystawa czynna w Muzeum Narodowym w Gdańsku, Oddział Sztuki Nowoczesnej
Pałac Opatów, ul. Cystersów 18, Gdańsk Oliwa
4 września - 10 października 2010 wtorek-piątek 9.00-16.00 sobota-niedziela 10.00-17.00
wstęp: 6 i 10 pln
koordynacja: Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka
współpraca: Zuzanna Ananiew, Kinga Gafka, Sylwester Gałuszka, Mikołaj Jurkowski, Karolina Koriat, Joanna Michniewska, Anna Miler, Justyna Nadolna, Małgorzata Paszylka-Glaza, Monika Popow, Katarzyna Prajzner, Magdalena Staręga, Anna Urbańczyk.
organizator:
Muzeum Narodowe w Gdańsku Oddział Sztuki Nowoczesnej Gdańska Galeria Fotografii
ul. Cystersów 18, Gdańsk Oliwa info@muzeum.narodowe.gda.pl www.muzeum.narodowe.gda.pl
projekt zrealizowany przy współpracy i ze środków:
Ambasady Amerykańskiej w Warszawie i Urzędu Miasta Gdańska
sponsor: Ośrodek Doradztwa i Treningu Kierowniczego ODiTK
partnerzy: Trójmiejska Akcja Kobieca | Koło Naukowe UG Gender Studies | Fundacja Kolonia Artystów | Gratka | Outdoor | Grafito | Laboratorium Kosmetyczne Dr Irena Eris
patronat medialny: Neww.pl | O.pl | fotopolis.pl | independent.pl | inyourpocket.pl | trójmiasto.pl | Exklusiv| Gazeta Wyborcza | Radio TOK FM | Wrota Pomorza | sztuka.pl | Gdańsk.pl | wp.pl |
Van Eyck – Memling – Breughel
|
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Oddział Sztuki Dawnej
ul. Toruńska 1
80 - 822 Gdańsk
tel. +058 301 70 61, kasa: 233
|
Godziny otwarcia:
wtorek, środa: 12-19
czwartek: 12-20
piątek: 9-16 - dzień wolnego wstępu na wystawy stałe
sobota, niedziela: 10-19
poniedziałek: Muzeum nieczynne
|
 Muzeum Narodowe w Gdańsku z dużą przyjemnością informuje o organizacji wystawy Van Eyck – Memling - Breughel. Arcydzieła malarstwa z kolekcji Muzeum Narodowego Brukenthala w Sibiu (Rumunia), która zostanie udostępniona publiczności od 4 września do 31 grudnia 2010 roku.
Od września 2009 roku do stycznia 2010 roku wystawa ze zbiorów w Sibiu pokazywana była w Muzeum Jacquemart-André w Paryżu, jednej z najbardziej prestiżowych instytucji muzealnych we Francji. Do Paryża przywieziono 50 obrazów mistrzów flamandzkich, od van Eycka i Memlinga po Rubensa i Jordaensa. Po raz pierwszy od czasu powstania muzeum zbiory opuściły Rumunię.
Wystawa przygotowywana w Muzeum Narodowym w Gdańsku jest prezentacją ledwie części bogatych zbiorów Narodowego Muzeum Brukenthala w Sibiu, które jest właścicielem doskonałej kolekcji malarstwa europejskiego od XV do XX wieku. Muzeum, posiada zbiór malarstwa flamandzkiego, holenderskiego, włoskiego, austriackiego, a poza tym kolekcje zabytków różnego rodzaju: rzeźby rzymskiej romańskiej, monet i medali, instrumentów muzycznych, tkanin wschodnich, grafiki i rysunku.
Wystawa pt. Van Eyck – Memling – Breughel. Arcydzieła malarstwa z kolekcji Muzeum Narodowego Brukenthala w Sibiu (Rumunia), która odbędzie się w Muzeum Narodowym w Gdańsku jest efektem zapoczątkowanej w tym roku współpracy między tymi dwiema instytucjami. W jej ramach pokazane zostaną te gatunki malarskie i twórcy, których dzieła rzadko lub w ogóle nie są reprezentowane w zbiorach polskich. Szczególnie atrakcyjna będzie możliwość skonfrontowania na jednej wystawie dzieł Hansa Memlinga – dwóch portretów namalowanych przez artystę, znajdujących się w rumuńskiej kolekcji oraz „Sądu Ostatecznego” Memlinga, który znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku. Pierwszy raz w historii polskiego muzealnictwa w jednym miejscu będzie można podziwiać trzy dzieła tego uznanego malarza. Drugim malarzem rzadko pokazywanym w Polsce jest Jan van Eyck, którego niezwykle piękny, niewielki portret męski podziwiać będzie można na wystawie. Na wystawie zaprezentowane będzie tez dzieło Pietera Breughla II. Poza obrazami tych „tytułowych” artystów na wystawie pokazane zostaną obrazy całej plejady malarzy działających w czasach późniejszych: Denisa van Alsloota, Roelandta Savery’ego, Fransa Snydersa, Davida Teniersa II, Jana Fyta, Fransa Ykensa. Prezentacja malarstwa z tej kolekcji będzie okazją do poznania zbiorów Muzeum Narodowego Brukenthala. Bowiem dzieła malarzy tej klasy, co van Eyck, Memling, czy Breugel rzadko opuszczają swoje macierzyste galerie. Wartość wystawy jest tak ogromna, że Muzeum Narodowe w Gdańsku zwróciło się do Ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego o gwarancje rządowe dla sprowadzanych dzieł.
 
Wystawie towarzyszyć będzie program naukowy, w ramach którego we wrześniu 2010 wykład poświęcony malarstwu Hansa Memlinga wygłosi Prof. Antoni Ziemba (Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego i Muzeum Narodowe w Warszawie), natomiast w listopadzie 2010 swój wykład poświęcony malarstwu Melchiora Hondecoetera wygłosi Pani Hanna Benesz (Muzeum Narodowe w Warszawie. Dział Edukacji Muzeum Narodowego w Gdańsku przy okazji wystawy przygotował bogaty i dostosowany dla dzieci i młodzieży w różnym wieku program edukacyjny.
W kontekście prób odtwarzania tradycyjnych więzi kulturowych między różnymi krajami i regionami Europy wystawa malarstwa holenderskiego i flamandzkiego ze zbiorów Muzeum Narodowego Burkenthala, prezentowana w Muzeum Narodowym w Gdańsku, może być postrzegana jako wydarzenie kulturalne odbudowujące dawne relacje między Siedmiogrodem a Polską. Malarstwo holenderskie i flamandzkie, bardzo cenione w Gdańsku od XVI wieku, w Siedmiogrodzie stało się znane znacznie później, głównie dzięki kolekcji obrazów barona von Brukenthala.
Głęboko wierzymy, że organizowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku wystawa stanie się wydarzeniem kulturalnym o randze ogólnopolskiej i europejskiej. Nie pokazywane nigdy dotąd w Polsce tak cenne zbiory malarstwa mają wyjątkowy walor poznawczy - tak dla przeciętnego odbiorcy sztuki, jak i osób zajmujących się historią sztuki zawodowo.
 
| Obowiązuje jedna cena biletu na wystawy stałe i wystawę czasową (oprócz piątku): Van Eyck – Memling - Breughel. Arcydzieła malarstwa z kolekcji Muzeum Narodowego Brukenthala w Sibiu w terminie od 05.09.2010r. do 31.12.2010 r. |
|
Normalny
|
|
15 zł |
|
Ulgowy
|
|
8 zł |
|
Rodzinny
|
|
18 zł |
|
Grupowy (min. 15 osób) * grupy szkolne
|
|
3 zł/os. |
|
Cena biletu w piątek na wystawę czasową:
Normalny
Ulgowy
Na wystawy stałe w piątek wejście bezpłatne
|
|
10 zł
6 zł
|
| Lekcja muzealna |
|
50 zł |
| Warsztaty sobotnie dla dzieci (opiekunowie dzieci płacą za bilet wstępu ulgowy lub normalny w zależności od grup wiekowych). |
|
bezpłatne |
Patronat honorowy nad wystawą wystawy Van Eyck – Memling – Breughel. Arcydzieła malarstwa z kolekcji Muzeum Narodowego Brukenthala w Sibiu (Rumunia) zgodzili się objąć:
Pan Bogdan Zdrojewski Minister Kultury i dziedzictwa Narodowego,
Pan Mieczysław Struk Marszałek Województwa Pomorskiego,
Pan Paweł Adamowicz Prezydent Miasta Gdańska oraz
J.E. Gheorghe Predescu Ambasador i Minister pełnomocny Rumunii w Polsce.
Partner wystawy:
Wystawa została sfinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego:
Mecenasem wystawy i katalogu jest Bank Millennium, instytucja finansowa od lat wspierająca najważniejsze projekty wystawiennicze Muzeum Narodowego w Gdańsku:
Album został wydany dzięki wsparciu finansowemu Rumuńskiego Instytutu Kultury:
|
Muzeum Narodowe w Gdańsku
Gdańska Galeria Fotografii
ul. Grobla I 8/11, 80-834 Gdańsk tel. 058 301 71 47
ggf@muzeum.narodowe.gda.pl www.muzeum.narodowe.gda.pl
Wrzesień/październik
Ludomir Franczak, Erft
18.09.2010-17.10.2010
wernisaż i performance: 18.09.2010 godz. 18.00
 Poszukiwanie własnej tożsamości i jej konstytuowanie zwykle objawia się w naszym życiu w okresie dojrzewania. Z biegiem lat szukamy analogii wizualnych przodków, własnych korzeni i analizujemy historię rodziny czy podobieństw losów. Czasem jednak te poszukiwania stymulują przypadki i odkrywane tajemnice rodzinne. Takie są źródła autobiograficznego projektu Ludomira Franczaka Pt.: ERFT. Jako analiza wojennych losów babci autora, pochodzącej z Kresów Józefy Wandy Kraus (wcześniej Franczak), z domu Filipczakówny, projekt realizowany był od 2008 roku w kilku etapach, w Polsce i na Węgrzech. Według przekazanej przez babcię artysty tajemnicy, jego biologicznym dziadkiem nie był jej mąż ale węgierski lekarz o nazwisku ERFT.
Studiowanie losów, wielokrotne rozmowy z członkami rodziny, analiza dokumentów i rejestracje wideo, e-maile, fotografie doprowadziły autora do rodziny domniemanego dziadka na Węgrzech.
Powstałe w ten sposób materiały stanowią bardzo emocjonalną opowieść o wojennej historii Europy przez indywidualne losy dwóch kobiet babki i ciotki autora.
On sam pisze:
Interesuje mnie sam proces „pamiętania”. Chcę się dowiedzieć, jak historyczne fakty są zapamiętywane i modyfikowane w atmosferze sekretu rodzinnego - szeptanego po kątach. Historia mojej babci jest jedną z wielu historii wojennych - jednocześnie jest historią mojej rodziny, wiąże się z jej tożsamością. Pragnę przedstawić niejednoznaczność tej narracji – to w jaki sposób jest ona zmodyfikowana. Ujawniać w jaki sposób powstaje legenda i jaki ma ona wpływ na nasze życie.
Efektem całego projektu jest multimedialny spektakl, książka artystyczna z pogranicza pamiętnika, oraz bajki, która łączy w sobie literaturę z grafiką oraz instalacja przestrzenna we wnętrzu galeryjnym.
- Ludomir Franczak jest tegoroczny laureatem Stypendium dla twórców Kultury ufundowanego przez Marszałka Województwa Pomorskiego.
Ludomir Franczak (ur. 1974 w Słupsku), absolwent konserwacji dzieł sztuki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie studiował także grafikę (pracownia sitodruku UMK),stypendysta Bornholms Hojskole w Danii, oraz Fundacji Wyszehradzkiej, Marszałka Województwa Pomorskiego. Działa na wielu polach: tworzy grafikę, malarstwo, instalacje przestrzenne, multimedia. Współtworzy szereg projektów interdyscyplinarnych, m.in.: Ostatni Człowiek na Ziemi (z P. Jaworskim i M. Małecką), teatr mody 3cm, Family Tv (z żoną Magdaleną), projekt teatralny Schron (min. z Emiterem, D. Odiją, U. Sawicką), emiter_franczak (projekt łączący działania audio Emitera z video performancem na żywo). Twórca scenografii i kostiumów do ponad 12-tu spektakli teatralnych (teatry: Strefa Ciszy- Poznań, Kana- Szczecin, Rondo- Słupsk, i.in.); projektant mody (twórca kolekcji, prezentowanych w formie teatru mody w Polsce, Anglii, Portugalii); performer (prezentacje w całej Polsce w przestrzeni zamkniętej i otwartej). Swoje projekty wystawia w Polsce w galeriach (Arsenał w Poznaniu, Kronika w Bytomiu, Wozownia w Toruniu, CSW Łaźnia w Gdańsku, Entropia we Wrocławiu, EL w Elblągu, BWA w Sanoku, Wieża Ciśnień w Koninie, Scena w Koszalinie, i in.), przestrzeni teatralnej (Rondo w Słupsku, Kana w Szczecinie) i publicznej (Toruń, Szczecin, Poznań, Warszawa, Kraków, Słupsk) oraz za granicą (Dania, Szwecja, Anglia, Portugalia, Szwajcaria, Włochy, Węgry, Rosja). www.lfranczak.blogspot.com/
Kuratorka: Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka
Projekt zrealizowany dzięki wsparciu
Samorządu Województwa Pomorskiego.
Fundacji Wyszehradzkiej
Galerii IMPEX - Budapeszt
Gminy Miejskiej Słupsk
|
|
